Bierhuis Restaurant Taidong Road
Door: Webmaster Fred
Blijf op de hoogte en volg Frederik
26 Mei 2006 | China, Qingdao
Vanavond na de voetmassage eens naar zo'n Bierhuis Restaurant geweest om er te eten.
Een gezellig uitziend terras met een beetje Amsterdamse uitstraling, brede stoep met een hele rits restaurants van ongeveer hetzelfde kaliber pal naast elkaar, geklusterd rond een een groots ogende uitgaansgelegenheid dat zijn bestaan in rode neonletters kracht bij zet: "The O la la Restaurant"......... Die chique plek komt misschien later nog wel een keer, maar te eten op zo'n terras voor een typisch chinees-duits Bierhuis, dat lijkt me wel wat.
Zoiets vind ik nu het liefst op mijn eentje uit, zo vertrouwd voel ik me nu na 3 weken wel.
Als dit me bevalt, nodig ik volgende week professor Roy Wang uit om hier onze dialoog over oost-west cultuurdimensies voort te zetten. Roy Wang kwam ik vandaag weer tegen in de Campus-office en het was voor iedereen die erbij was opvallend, hoe bevriend wij geraakt zijn. Beiden gastdocenten aan OUC hebben wij elkaar een hoop wetenswaardigs te vertellen en vullen wij elkaar voortdurend aan in de culture experience en analysevaardigheden die echte 'students of culture' waardig zijn. 'Professor' word je hier dan genoemd, om voor Nederlandse begrippen toch maar even duidelijk te blijven.
We gaan dit keer eens drinken samen, had Roy Wang in the office gezegd: Hoeveel bier kan jij hebben ? Twee flessen, dan eten - antwoordde Ferry Dutch. Okee: twee voor jou, twee voor mij
rolde het lachend uit Roy's mond, terwijl de andere Chinezen hun hoofd even schuchter tussen de schouders trokken. De gedachte aan 2 bier alleen al, deed hun gezicht nu al helemaal rood uitslaan (een lichamelijke reaktie, die bijvoorbeeld ook de Decaan-professor Dai Hua bij bierdrinken vertoont, zeer tot zijn schaamte).
In het Bierhuis zocht ik eerst eens uit, wat ik lekker vond om op het terras te gaan eten: kappertjes met peulen en frutti di mare, een paar stokjes gegrillde vis en die heerlijke schelpdieren in pittige pepersaus klaargemaakt in een hap en een zucht. En natuurlijk een fikse karaf koud Tsingtao bier uit het vat.
Vooral mannen zitten hier aan de terrastafels, allen maar Chinezen, luid pratend en regelmatig omkijkend naar die ene Europeaan die in zijn uppie zit te genieten van zijn eten.
Ik heb ze bijna allemaal op, die peultjes en schelpdieren met eetstokjes uit hun natuurlijke verpakking gepeuzeld, als een andere eenling vraagt of hij bij mij aan dezelfde tafel mag komen zitten. Het blijkt een handelsman uit Beijing te zijn, die van mijn bordjes de gerechten heeft afgekeken en ongeveer hetzelfde bestelt. Qu Bin (Gordon) schrijft hij in mijn chinese schatkist-boek: een half uur later, als ik op huis aan ga om de verjaardag van Frances te vieren met een lang telefoongesprek via Skype telefoon. Gordon heeft een eigen onderneming in Beijing opgezet met 3 pizza restaurants "Cat's Eyes" genaamd en gevestigd in de buurt van het Shangrilah Hotel. Zijn engels is vrij duidelijk verstaanbaar en Gordon blijkt een prettige prater te zijn met een open blik naar de wereld om ons heen. Ik moet hem in Beijing beslist bellen (mobiele en office telefoonnummers heeft ie voor me in het boek genoteerd) en hem komen opzoeken in zijn Cat's Eyes Restaurant aan Bei Wa Road. Ik beloof hem te bellen, als ik eind juni een paar dagen door Capital City of Beijing zal rondfietsen, maar moet nu wel vertrekken om op tijd thuis te zijn voor het telefoongesprek met mijn jarige vrouw in Fryslan, via Skype telefoon internet online. Qu Bin Gordon, mijn nieuwe kennis, begrijpt dit allemaal heel prima en als ik binnen aansluit achter een rijtje betalende eetgasten voor de kassa, komt ie de kassadame vertellen, dat HIJ mijn rekening wil betalen en dat his friend here vrijuit kan gaan. Je staat dan perplex en sputtert wat machteloos tegen, maar Gordon handelt gedecideerd en duidelijk. Dus Dutch kan met gerust hart de taxi nemen ipv. op de avondbus te wachten, voor 80 cent word ik trouwens supervlug thuis afgezet, voor mijn appartement aan de Qi Xia straat nr. 11.
Soms hoef je helemaal niet zoveel initiatief te nemen om iets interessants te beleven, zoals ik morgen bijvoorbeeld wel heb moeten doen om met een researchgroep van OUC-studenten hun allereerste werkbezoek aan een bedrijf, het Qingdao Television Station te brengen, gewapend met hun allereerste questionnaire en al.
Soms moet je je maar gewoon openstellen voor de verrassingen die China voor je in petto heeft.
A.s. zaterdag bijvoorbeeld: gewoon op het strand aan een tafeltje plaatsnemen met je vertaalster Lydia Lu Yao en (nu al) benieuwd zijn naar de live opnamen voor het tv-hitprogramma Super Girls, een soort Idols voor meisjes, waar de Chinese gezinnen verzot op zijn, en trouwens ook de OUC-studenten niet hun neus voor ophalen, hoewel ze zeggen geen tijd te hebben om televisie te kijken.
Op Beach nr. 1 in Qingdao blijken live-opnamen voor de zaterdag aflevering van Super Girls te zijn aangekondigd. Levert mij vast weer een boeiende fotoreportage op voor gebruik in mijn Sunday Seminar Sessions over Media Marketing en Cross Cultural Mangement. Wat je in de schoot geworpen krijgt, moet je maar gewoon in ieders voordeel gebruiken.
On verra en we zien wel.
Fred op vrijdagmorgen, 26 mei 2006 in Qingdao.
Een gezellig uitziend terras met een beetje Amsterdamse uitstraling, brede stoep met een hele rits restaurants van ongeveer hetzelfde kaliber pal naast elkaar, geklusterd rond een een groots ogende uitgaansgelegenheid dat zijn bestaan in rode neonletters kracht bij zet: "The O la la Restaurant"......... Die chique plek komt misschien later nog wel een keer, maar te eten op zo'n terras voor een typisch chinees-duits Bierhuis, dat lijkt me wel wat.
Zoiets vind ik nu het liefst op mijn eentje uit, zo vertrouwd voel ik me nu na 3 weken wel.
Als dit me bevalt, nodig ik volgende week professor Roy Wang uit om hier onze dialoog over oost-west cultuurdimensies voort te zetten. Roy Wang kwam ik vandaag weer tegen in de Campus-office en het was voor iedereen die erbij was opvallend, hoe bevriend wij geraakt zijn. Beiden gastdocenten aan OUC hebben wij elkaar een hoop wetenswaardigs te vertellen en vullen wij elkaar voortdurend aan in de culture experience en analysevaardigheden die echte 'students of culture' waardig zijn. 'Professor' word je hier dan genoemd, om voor Nederlandse begrippen toch maar even duidelijk te blijven.
We gaan dit keer eens drinken samen, had Roy Wang in the office gezegd: Hoeveel bier kan jij hebben ? Twee flessen, dan eten - antwoordde Ferry Dutch. Okee: twee voor jou, twee voor mij
rolde het lachend uit Roy's mond, terwijl de andere Chinezen hun hoofd even schuchter tussen de schouders trokken. De gedachte aan 2 bier alleen al, deed hun gezicht nu al helemaal rood uitslaan (een lichamelijke reaktie, die bijvoorbeeld ook de Decaan-professor Dai Hua bij bierdrinken vertoont, zeer tot zijn schaamte).
In het Bierhuis zocht ik eerst eens uit, wat ik lekker vond om op het terras te gaan eten: kappertjes met peulen en frutti di mare, een paar stokjes gegrillde vis en die heerlijke schelpdieren in pittige pepersaus klaargemaakt in een hap en een zucht. En natuurlijk een fikse karaf koud Tsingtao bier uit het vat.
Vooral mannen zitten hier aan de terrastafels, allen maar Chinezen, luid pratend en regelmatig omkijkend naar die ene Europeaan die in zijn uppie zit te genieten van zijn eten.
Ik heb ze bijna allemaal op, die peultjes en schelpdieren met eetstokjes uit hun natuurlijke verpakking gepeuzeld, als een andere eenling vraagt of hij bij mij aan dezelfde tafel mag komen zitten. Het blijkt een handelsman uit Beijing te zijn, die van mijn bordjes de gerechten heeft afgekeken en ongeveer hetzelfde bestelt. Qu Bin (Gordon) schrijft hij in mijn chinese schatkist-boek: een half uur later, als ik op huis aan ga om de verjaardag van Frances te vieren met een lang telefoongesprek via Skype telefoon. Gordon heeft een eigen onderneming in Beijing opgezet met 3 pizza restaurants "Cat's Eyes" genaamd en gevestigd in de buurt van het Shangrilah Hotel. Zijn engels is vrij duidelijk verstaanbaar en Gordon blijkt een prettige prater te zijn met een open blik naar de wereld om ons heen. Ik moet hem in Beijing beslist bellen (mobiele en office telefoonnummers heeft ie voor me in het boek genoteerd) en hem komen opzoeken in zijn Cat's Eyes Restaurant aan Bei Wa Road. Ik beloof hem te bellen, als ik eind juni een paar dagen door Capital City of Beijing zal rondfietsen, maar moet nu wel vertrekken om op tijd thuis te zijn voor het telefoongesprek met mijn jarige vrouw in Fryslan, via Skype telefoon internet online. Qu Bin Gordon, mijn nieuwe kennis, begrijpt dit allemaal heel prima en als ik binnen aansluit achter een rijtje betalende eetgasten voor de kassa, komt ie de kassadame vertellen, dat HIJ mijn rekening wil betalen en dat his friend here vrijuit kan gaan. Je staat dan perplex en sputtert wat machteloos tegen, maar Gordon handelt gedecideerd en duidelijk. Dus Dutch kan met gerust hart de taxi nemen ipv. op de avondbus te wachten, voor 80 cent word ik trouwens supervlug thuis afgezet, voor mijn appartement aan de Qi Xia straat nr. 11.
Soms hoef je helemaal niet zoveel initiatief te nemen om iets interessants te beleven, zoals ik morgen bijvoorbeeld wel heb moeten doen om met een researchgroep van OUC-studenten hun allereerste werkbezoek aan een bedrijf, het Qingdao Television Station te brengen, gewapend met hun allereerste questionnaire en al.
Soms moet je je maar gewoon openstellen voor de verrassingen die China voor je in petto heeft.
A.s. zaterdag bijvoorbeeld: gewoon op het strand aan een tafeltje plaatsnemen met je vertaalster Lydia Lu Yao en (nu al) benieuwd zijn naar de live opnamen voor het tv-hitprogramma Super Girls, een soort Idols voor meisjes, waar de Chinese gezinnen verzot op zijn, en trouwens ook de OUC-studenten niet hun neus voor ophalen, hoewel ze zeggen geen tijd te hebben om televisie te kijken.
Op Beach nr. 1 in Qingdao blijken live-opnamen voor de zaterdag aflevering van Super Girls te zijn aangekondigd. Levert mij vast weer een boeiende fotoreportage op voor gebruik in mijn Sunday Seminar Sessions over Media Marketing en Cross Cultural Mangement. Wat je in de schoot geworpen krijgt, moet je maar gewoon in ieders voordeel gebruiken.
On verra en we zien wel.
Fred op vrijdagmorgen, 26 mei 2006 in Qingdao.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
