Wie Schoonschrijft Die Blijft.
Door: Webmaster Fred
Blijf op de hoogte en volg Frederik
08 Juni 2006 | China, Qingdao
Mooischrijven bij de Chinezen : Kalligraferen als het schilderen van mooie gedichten en teksten. (kallos = schoon,mooi graphos=schrift)
Twee manieren waarop metapoiesis beeldende kunst wordt.
De Chinese manier is al heel oud en beproefd en is geworteld in de drieeenheid binnen de Chinese letterkunde: Poezie en Schilderkunst en de nobele kunst van het schoonschrijven, de Kalligrafie. De tweede manier is al bijna even oud, maar geen westerling hoor je daar over:
Begonnen met de ritmische lyriek van de blinde Griek Homeros, loopt er een soort garlick-line door de Europese dichtkunst met flauwe burgermans kunst voor de zintuiglozen enerzijds en pittig gepeperde levenspoezie op het ritme van het dagelijks leven aan de andere kant: die levensdraad loopt via Homeros en Dante en Shakespeare over William Blake, John Lennon en Bob Dylan naar Rappers als Def P. en Brainpower en eigentijdse HipHop in urban wereldsteden verspreid over heel Europa.
Op dit punt moet ik nu wel wat name-dropping doen om de China-connection hier bloot te leggen. Maar ik zal het niet te gek maken en zoals het ferrydutch style didaktiek betaamt: regelmatig een sample van een Chinees vers ten beste geven om te illustreren dat het ook nog ergens op slaat, wat ik over de Chinese poezie te weten ben gekomen en te vertellen heb. Je weet maar niet, of er ooit eens een gelegenheid komt in Haarlem of Zwolle om een sprankelende presentatie te doen voor collega's en studenten over de passie voor de Chinese Poezie van de Pas Opzij tao-stijl(Summerschool show met "Son et Lumiere" in 2006 al misschien, dames van International Office Haarlem ?)
QI BAISHI is een naam uit een ver verleden, gezegend met drie zoons CAO PI en CAO ZHI en CAO CAO, waarvan de laatste het evenals zijn vader QI BAISHI tot de politieke leidersfunktie van Poet PrimeMinister schopte: politiek leider van 1 van de de 3 Kingdoms uit die beroemde periode van de Chinese staatsgeschiedenis: WEI, SHU en WU waren de namen van de 3 Kingdoms destijds in de epoque.
Hoogtij poezie lees je tijdens de TANG Dynastie, die ook voor Opera en andere uitvoerings kunsten een bloeiend soort Gouden Eeuw geweest moet zijn, met veel expressie en vernieuwing en grote geestelijke vrijheid en culturele ruimte.
WANG ZHIHUAN ("On the Stork Tower", Tang Dynasty) is een mooi voorbeeld; die gast gebruikte de OoievaarsToren als uitkijkpost voor zijn natuurbespiegelingen, niet veel anders dan Ferry Dutch zijn boomhut gebruikt voor schone uitzichten over de Dellebuurster Heide in Fryslan Across the Road.
"...You Can Enjoy A Grander Sight
By Climbing to a Greater Hight "....... wordt hier bezien als een diepere Chinese waarde en daar zit wel wat in, lijkt me zo, in vergelijking met veel van onze fraaie maar obligate landschaps-poezie, waar de buitenkant en decoratieve waarde hoogtij viert in de burgermans beeldentuin van de Lage Landen.
Mag ik iets vertellen over het Schoonschrijven van poezie in de Chinese traditie ?
De Chinese cultuur is buitengewoon
'schriftelijk' en het kennen van je klassiekers wordt onder intellektuelen behandeld alsof je een hogere wereld binnen gedrongen bent door je als schriftgeleerde te gedragen. Ingewijde, dat wil je wel wezen en weten ook, daar ga je prat op als lezer en opzegger van je favoriete gedichten. Gewone mensen sterven, in je geschriften kun je onsterfelijkheid verwerven.
SHI NAI'ÁN (Outlaws of the Marsh) en
LUO GUANZHONG (The Romance of 3 Kingdoms) zijn klassieke voorbeelden van onsterflijke romanciers in China,
WU CHENG (The Journey to the West) en
CAO XUEQIN (Dream of Red Mansion) zijn in onze westerse wereld de meest bekende schrijvers die echt gelezen worden, als aren van de Chinese akkers.
Written culture is to be seen everywhere on the street in China. Overal op straat maar ook in elk gebouw hangen wel rode of witte banieren met opschriften en ingelijste favoriete gedichten in de hal van een winkel of bankgebouw zijn hier ook heel gewoon.
* Qi Baishi Poet Painter Kalligrapher
* Lu Xun medicijnen-student en vernoemd in het Lu Xun Park met de rooie rotsen die je ziet op mijn kustfoto's hier in Qingdao.
Lu Xun schreef, zeldzaam kritische geest, satirische verhalen, die tot de 'popular culture' van het traditionele China zijn gaan behoren: cabaretesk als Freek de Jonge of Hans Teeuwen bij ons zal ik maar zeggen: chinese satire in "The True Story of Ah Q".
* En dan Li Bei
"From the clouds we remember her garments, in the flowers see her face;
A spring wind sweeps the balustrade,
pearls of dew lie thick.
If you find her not on the mountain of Many Jewels,
You will meet her by moonlight in the Palace of Jasper." Song of Qingping, LI BEI
LI BEI (LI PO, Song of Qingping) is volgens professor Dai Hua van Ocean University of China in Qingdao de Number One Poet of Greater China, van de eenwordings periode dus van China als 1 geheel.
DU FU zou nr. 2 zijn en BAI JUYI nr. 3 en ook MAO ZHE DONG moet tot de Great Poets of Greater China gerekend worden, zegt prof. Dai Hua, vlak die man niet zomaar uit.
Die DU FU moeten we maar eens wat meer naar voren halen, met Frances samen afgelopen zomer bezochten we zijn eenvoudige House with Thatched Roof, een schrijvershut die nu midden het People's Park van Chendu staat. Als monument voor de ware volksdichter die het leven en de taal van het gewone volk mededeelzaam maakt in eigentijdse gedichten zonder kapsones, ferrydutch stijl.
The Beauty by DU FU begint zo:
"She is a young woman of matchless beauty
Living unnoticed in a lonely valley.
The daughter of a good family, she says,
But ruined now, with woods and weeds for company."............om aldus af te lopen:
"When her little maid returns from selling her pearls
They pull down creepers to mend the cottage thatch.
She plucks a flower, but not to wear in her hair,
And gathers cypress in armfuls.
Her sky-blue sleeves are thin for the cold air;
In the twilight, she still stands besides the tall bamboos." The Beauty by DU FU
En in Moonlit Night by DU FU lezen we
"In the sweet mists
her cloudlike hair is damp;
In the clear shining
Her jade-white arms are cold.
When shall we two lean beside
The filmy curtain
With moonlight upon us both
And the tear-stains dry "
Moonlit Night by DU FU.
De meest gelauwerde Chinese dichter bij ons in NL is nu BEI DAO (geb. 1949), bekend van de vertalingen in het NL in Raster en de vertaalde bundel van de Leidse sinoloog Maghiel van Crevel: "Landschap Boven Nul", uitg. Meulenhof 2001.
DU FU is nr. 2 volgens prof. Dai Hua, maar dat kan ook een kwestie van smaak en appreciatie zijn, daar moet je onder Chinese professoren altijd goed rekening mee houden. DU FU is nr. 1 Poet of the People, volksschrijver en niet door eigen uitverkiezing zoals bij ons de grondige intellektuele woordgebruiker en smaakmaker Gerard van 't Reve. Wat heeft die man zich zelf aan moeten stellen als volksschrijver en Keizer Zonder Kleren in de Nederlanden !
wordt vervolgd
Twee manieren waarop metapoiesis beeldende kunst wordt.
De Chinese manier is al heel oud en beproefd en is geworteld in de drieeenheid binnen de Chinese letterkunde: Poezie en Schilderkunst en de nobele kunst van het schoonschrijven, de Kalligrafie. De tweede manier is al bijna even oud, maar geen westerling hoor je daar over:
Begonnen met de ritmische lyriek van de blinde Griek Homeros, loopt er een soort garlick-line door de Europese dichtkunst met flauwe burgermans kunst voor de zintuiglozen enerzijds en pittig gepeperde levenspoezie op het ritme van het dagelijks leven aan de andere kant: die levensdraad loopt via Homeros en Dante en Shakespeare over William Blake, John Lennon en Bob Dylan naar Rappers als Def P. en Brainpower en eigentijdse HipHop in urban wereldsteden verspreid over heel Europa.
Op dit punt moet ik nu wel wat name-dropping doen om de China-connection hier bloot te leggen. Maar ik zal het niet te gek maken en zoals het ferrydutch style didaktiek betaamt: regelmatig een sample van een Chinees vers ten beste geven om te illustreren dat het ook nog ergens op slaat, wat ik over de Chinese poezie te weten ben gekomen en te vertellen heb. Je weet maar niet, of er ooit eens een gelegenheid komt in Haarlem of Zwolle om een sprankelende presentatie te doen voor collega's en studenten over de passie voor de Chinese Poezie van de Pas Opzij tao-stijl(Summerschool show met "Son et Lumiere" in 2006 al misschien, dames van International Office Haarlem ?)
QI BAISHI is een naam uit een ver verleden, gezegend met drie zoons CAO PI en CAO ZHI en CAO CAO, waarvan de laatste het evenals zijn vader QI BAISHI tot de politieke leidersfunktie van Poet PrimeMinister schopte: politiek leider van 1 van de de 3 Kingdoms uit die beroemde periode van de Chinese staatsgeschiedenis: WEI, SHU en WU waren de namen van de 3 Kingdoms destijds in de epoque.
Hoogtij poezie lees je tijdens de TANG Dynastie, die ook voor Opera en andere uitvoerings kunsten een bloeiend soort Gouden Eeuw geweest moet zijn, met veel expressie en vernieuwing en grote geestelijke vrijheid en culturele ruimte.
WANG ZHIHUAN ("On the Stork Tower", Tang Dynasty) is een mooi voorbeeld; die gast gebruikte de OoievaarsToren als uitkijkpost voor zijn natuurbespiegelingen, niet veel anders dan Ferry Dutch zijn boomhut gebruikt voor schone uitzichten over de Dellebuurster Heide in Fryslan Across the Road.
"...You Can Enjoy A Grander Sight
By Climbing to a Greater Hight "....... wordt hier bezien als een diepere Chinese waarde en daar zit wel wat in, lijkt me zo, in vergelijking met veel van onze fraaie maar obligate landschaps-poezie, waar de buitenkant en decoratieve waarde hoogtij viert in de burgermans beeldentuin van de Lage Landen.
Mag ik iets vertellen over het Schoonschrijven van poezie in de Chinese traditie ?
De Chinese cultuur is buitengewoon
'schriftelijk' en het kennen van je klassiekers wordt onder intellektuelen behandeld alsof je een hogere wereld binnen gedrongen bent door je als schriftgeleerde te gedragen. Ingewijde, dat wil je wel wezen en weten ook, daar ga je prat op als lezer en opzegger van je favoriete gedichten. Gewone mensen sterven, in je geschriften kun je onsterfelijkheid verwerven.
SHI NAI'ÁN (Outlaws of the Marsh) en
LUO GUANZHONG (The Romance of 3 Kingdoms) zijn klassieke voorbeelden van onsterflijke romanciers in China,
WU CHENG (The Journey to the West) en
CAO XUEQIN (Dream of Red Mansion) zijn in onze westerse wereld de meest bekende schrijvers die echt gelezen worden, als aren van de Chinese akkers.
Written culture is to be seen everywhere on the street in China. Overal op straat maar ook in elk gebouw hangen wel rode of witte banieren met opschriften en ingelijste favoriete gedichten in de hal van een winkel of bankgebouw zijn hier ook heel gewoon.
* Qi Baishi Poet Painter Kalligrapher
* Lu Xun medicijnen-student en vernoemd in het Lu Xun Park met de rooie rotsen die je ziet op mijn kustfoto's hier in Qingdao.
Lu Xun schreef, zeldzaam kritische geest, satirische verhalen, die tot de 'popular culture' van het traditionele China zijn gaan behoren: cabaretesk als Freek de Jonge of Hans Teeuwen bij ons zal ik maar zeggen: chinese satire in "The True Story of Ah Q".
* En dan Li Bei
"From the clouds we remember her garments, in the flowers see her face;
A spring wind sweeps the balustrade,
pearls of dew lie thick.
If you find her not on the mountain of Many Jewels,
You will meet her by moonlight in the Palace of Jasper." Song of Qingping, LI BEI
LI BEI (LI PO, Song of Qingping) is volgens professor Dai Hua van Ocean University of China in Qingdao de Number One Poet of Greater China, van de eenwordings periode dus van China als 1 geheel.
DU FU zou nr. 2 zijn en BAI JUYI nr. 3 en ook MAO ZHE DONG moet tot de Great Poets of Greater China gerekend worden, zegt prof. Dai Hua, vlak die man niet zomaar uit.
Die DU FU moeten we maar eens wat meer naar voren halen, met Frances samen afgelopen zomer bezochten we zijn eenvoudige House with Thatched Roof, een schrijvershut die nu midden het People's Park van Chendu staat. Als monument voor de ware volksdichter die het leven en de taal van het gewone volk mededeelzaam maakt in eigentijdse gedichten zonder kapsones, ferrydutch stijl.
The Beauty by DU FU begint zo:
"She is a young woman of matchless beauty
Living unnoticed in a lonely valley.
The daughter of a good family, she says,
But ruined now, with woods and weeds for company."............om aldus af te lopen:
"When her little maid returns from selling her pearls
They pull down creepers to mend the cottage thatch.
She plucks a flower, but not to wear in her hair,
And gathers cypress in armfuls.
Her sky-blue sleeves are thin for the cold air;
In the twilight, she still stands besides the tall bamboos." The Beauty by DU FU
En in Moonlit Night by DU FU lezen we
"In the sweet mists
her cloudlike hair is damp;
In the clear shining
Her jade-white arms are cold.
When shall we two lean beside
The filmy curtain
With moonlight upon us both
And the tear-stains dry "
Moonlit Night by DU FU.
De meest gelauwerde Chinese dichter bij ons in NL is nu BEI DAO (geb. 1949), bekend van de vertalingen in het NL in Raster en de vertaalde bundel van de Leidse sinoloog Maghiel van Crevel: "Landschap Boven Nul", uitg. Meulenhof 2001.
DU FU is nr. 2 volgens prof. Dai Hua, maar dat kan ook een kwestie van smaak en appreciatie zijn, daar moet je onder Chinese professoren altijd goed rekening mee houden. DU FU is nr. 1 Poet of the People, volksschrijver en niet door eigen uitverkiezing zoals bij ons de grondige intellektuele woordgebruiker en smaakmaker Gerard van 't Reve. Wat heeft die man zich zelf aan moeten stellen als volksschrijver en Keizer Zonder Kleren in de Nederlanden !
wordt vervolgd
-
08 Juni 2006 - 17:47
Peter:
tear-stains and jade-white arms....
mooi man!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
